Պատմություն

Թարգմանություն

李渊

唐高祖李渊(566年4月7日-635年6月25日),字叔德,陇西成纪人,唐朝开国皇帝及奠基者,在位8年,由618年6月18日-626年9月4日 ,玄武门之变后不久禅位于唐太宗,称号“太上皇”。

据《旧唐书》高祖以周天和元年生於長安,太宗在貞觀八年三月甲戌(初二)上壽[1],推其应为天和元年三月初二(566年4月7日)生。据《册府元龟》记载,李渊以北周天和元年十一月丁酉(566年12月21日)生於長安[2],似有誤。父親李昞,北周安州總管、柱國大將軍,襲封唐國公。李渊七岁,父亲去世,李渊世袭为唐国公。

581年,隋文帝逼迫北周静帝禪让,李渊任千牛備身(皇帝的禁衛武官),因與皇室的姻親關係,589年隨隋文帝滅陳,后累任谯、陇、岐三州刺史,荥阳郡太守。604年,隋文帝駕崩,遷樓煩太守,隋煬帝大業元年(605年)遷殿内少监;大业二年,除郑州刺史[3];大業九年(613年),遷衛尉少卿。是年隋煬帝征高句麗,李淵在怀远镇(今辽宁朝阳附近)負責督運。楊玄感之亂,煬帝詔李淵為弘化留守,知關右諸軍事。可見李淵與隋朝宗室關係密切,參與了朝廷的衆多大事,他也趁此機會招納人才,引起煬帝猜忌,李淵懼而以酗酒、受賄等行爲“自污”。

大業十一年(615年)李渊任山西河东郡慰抚大使。大業十二年(616年)升为右骁卫将军。大業十三年(617年)正月遷太原郡留守,7月殺郡丞王威、武牙郎將高君雅,打着勤王定乱,迎回隋天子的旗号正式开始於晉陽縣起兵。晋阳起兵即得到李氏宗族及姻親的響應。他一邊招降叛軍、流寇,一邊派親族迅速進兵,並且借助突厥始毕可汗的500骑兵进攻隋大兴城,于12月攻克。

他拥代王杨侑做傀儡皇帝,遥尊隋煬帝為太上皇,受假黃鉞、使持節、大都督內外諸軍事、大丞相,進封唐王,不久進位相國,加九錫。

Թանգի կայսրը Գաոզունից

Լի Յուան (ապրիլի 8, 566 թթ. – հունիսի 25, 635 թթ.): Ապրել է չինական կայսրը 618-626թթ. Թանգ դինաստիայի հիմնադիրը:

Շանսիի մեծ ֆեոդալական տերը: Օգտվելով Սուի տոհմի իշխանության թուլացումից բազմաթիվ գյուղական ապստամբությունների և ֆեոդալական քաղաքացիական ճակատամարտերի արդյունքում, 617-ին գրավեցին Չինաստանի մայրաքաղաքը, որտեղ կայսր է հայտարարվել 618թթ-ին: Նա գլխավորել է պատերազմը ողջ երկրի ենթակայության ներքո իր որդու, Լի Շիմինի հետ: Նա հաղթեց բոլոր մյուս մրցակիցներին, այդ թվումԼի Գիին, Դո Ջիենդին, Վանգ Շիկունին, Խուեն Ռենգոյին եւ Լի Ուուզուին: Գյուղացիական ապստամբությունները դադարեցնելու ձգտումը հայտարարեց հարկային բեռի կրճատման մասին: Լի Սիմինի կողմից իշխանությունից հեռացվել է:

Ծնվել է 566-ին Դաքինգում: Եկել է զինվորական Լի ընտանիքից: Լի Բինի որդին, Հյուսիսային Ժոուի և Պրագ թանգ-ի Տոբասյան դինաստիայի գեներալը: 572-ին նա կորցրեց իր հորը: Սակայն Սուի դինաստանից կայսր Վենդը թույլ չի տվել Լի Յուանին ժառանգել իր հոր տիտղոսը: Փոխարենը, նա վերցրեց նրան կայսերական ուսուցչին: Շուտով երիտասարդը ստացավ մարզում մարզպետի պաշտոնը, թեև նրան թույլ չեն տվել բանակում զբաղեցնել պաշտոններ: Սա տևեց մինչեւ 606 թվականը, մինչեւ Վենդին մահացավ:

Նոր կայսր Յանդը որոշեց Լի Յուանի ռազմական գործերին ավելացնել: Այսպիսով, 613-ին նա մասնակցել է Գոգուրիո նահանգի դեմ արշավին: Հաջորդ տարի նա ստանձնեց զորքերի հրամանատարությունը, որը պահպանում էր Տոնգ անցքը (կայսրության արեւմուտքում): 615-ին, Լի Յուանը, կայսրերի հրամանով, հեթանոսական տարածքներում (Քեթ Հեելդ, ժամանակակից Շանսիի նահանգի մի մասը) հեգնեց: 616-ին Լի Յուանը դարձավ Թայիուանի ռազմական նահանգապետը: Այս պաշտոնում, տարբեր հաջողություններով, պայքարում էին արևելյան թուրքերի դեմ:

617-ին սկսվեց ապստամբությունը Լյու Վյուչուի ղեկավարությամբ, ով հաղթեց կայսերական զորքերը և գրավեց Լուանանգը: Կայսր Ջանդը նահանջեց կայսրության կենտրոնական շրջաններից: Այս իրավիճակում Լի Յուանը Լի Շիմինի որդին և նրա կինը: Չինաստանի նախագահ Դոունին համոզեց Լի Յուանին դիմադրել կայսի դեմ: Այս որոշումը նաև թելադրված էր այն բանի համար, որ Լի Յուանը վախենում էր կայսրին զայրույթից, քանի որ նա չի զղջում ապստամբներին և բավականաչափ չի համարում թուրքերի դեմ պայքարելու համար: Լի Յուանը խաղաղություն է հաստատել թուրքերի Սիբիր-խանի հետ և գնացում է Լոյան և Դեկինգ (ապագա Չինաստան): Այստեղ նա գրավել է կայսր Յանդիի թոռանը և փոխել է նրա անունը Գունդի: Վերջինս Լի Յուանին շնորհեց թագաժառանգի կոչում և նրան դարձրեց կայսրության ղեկավարը: 618-ին կայսր Յանդիի մահից հետո Լի Յուանը հերքեց Գուանդի իշխանությունից, հայտարարելով իրեն նոր Գազա անունով կայսրը:

Թարգմանություն

中国菜

中国菜又叫中餐,發源於中國,对东亚地区的飲食文化带来深远影响,也同時常見於多華人之地區。韓國和日本稱爲中華料理或中国料理。中国菜的特点为:色、香、味、意、形,被称为「国菜五品」。中国菜有強烈的香氣,并根据各地风味采用不同的調味。按烹饪特点又可分为:选料、刀工、火候和调味。

中國菜品系之多是非常驚人的,這是由于中國地区廣大,從南向北的熱帶、副熱帶一路到溫帶,由南海島嶼氣候至內陸大陸性氣候,還有世界屋脊的高原山脈與無數源遠流長的河流、窪地與湖泊,提供了不可想像的多元食材。加上漢唐時絲路貿易交流、宋元時漠北民族的文化衝擊、明清時期大航海時代的新大陸物種,也沒有明顯宗教忌口的風氣,擁有持續發展達三千年的農漁傳承與廚藝創新。清代中期,确立了主要调味料——辣椒和蔗糖的运用。奠定了当代中国菜的口味基础[1]。近代以来,加工食材的技術、刀具也是最多樣的,使各个地方菜肴差异极大。由於無法一概而論,光代表菜系就有鲁菜、川菜、粤菜、淮扬菜等四大菜系,深入研究可多達八到十種以上,這還不包含漢族和中國境內少數民族與東亞其他國家的融合,多樣化程度之高在全世界幾乎沒有類似的案例,因而中國菜式可以說是覆蓋範圍非常廣大的飲食霸主。

中国菜是目前中國文化中最主要的代表。

Չինական խոհանոց

Չինական խոհանոցը ներառում է Չինաստանի շրջանների խոհանոցը, ինչպես նաև` չինական սփյուռքի խոհարարական սովորույթները: Չինական խոհանոցի պատմությունը սկսվում է նեոլիթից, ժամանակի ընթացքում տարբեր շրջաններում հայտնվեցին սեփական նախընտրություն` կլիմայից և պալատական նորաձևությունից կախված: Ժամանակի ընթացքում չինական խոհանոցում ներառվում են արտասահմանյան բաղադրամասեր և ուտելիքի պատրաստման սովորույթներ: Կան յուրահատուկ խոհարարական հատկություններ` բնորոշ տարբեր խավի և ազգության մարդկանց համար: Չինական խոհանոցի ավելի հայտնի ճաշատեսակներ են` պեկինյան բադ, դիմսամ, տապակած բրինձ, հարյուրամյա ձու, կրիայով ապուր:

Արևմուտքում սուր քննադատության է արժանացել ուտեստում շան և կատվի մսի օգտագործման չինական ավանդությունը:

Գոյություն ունի այսպես կոչված չինական խոհանոցի ութ տեսակ.

քաղցր կանտոնյան. հայտնի է իր նուրբ և խրթխրթան ուտեստներով, անհոյան, բուրավետ, քաղցր և թարմ ֆուցզյանյան, ձիթային և բազմագույն հունանյան, ցզյանսու խոհանոց,

արտասովոր շանդունյան – հենց այնտեղ են պատրաստում շնաձկան լողաթև և ծիծեռնակի բույն,

կծու և յուղային սըչուանյան. հայտնի է ուտեստներից դուրս եկած համի պահպանմամբ և դանակի հմուտ աշխատանքով չժեցզյանյան:

Չինական սփյուռքի խոհանոցի հայտնի տարատեսակներն են` մալազիական խոհանոցը, ամերիկյան չինական խոհանոց, սինգապուրյան խոհանոցը, սակայն սեփական տարատեսակները ամենուր են, որտեղ ապրում են չինացիները, օրինակ պակիստանական չինական խոհանոցը:

Թարգմանող՝ Արգիշտի Չավիկօգլու

Թվարկել «Հայկական հարց»-ի լուծման համար անհրաժեշտ պայմանները․

1․Բարելավել հարաբերությունները այլ երկրների հետ։

2․Տարածքը մեծացնել։ Օրինակ հետ գրավելով պապական հողերը։

3․ Բարելավել կրթական, գիտական, տնտեսական ճյուղերում։

Դասարանական աշխատանք 

Թվարկել 1877-78 թվականների ռուս – թուրքական պատերազմի պատճառները և հետևանքները․

Կորցրած հեղինակությունը հետ բերելու համար։

Բալկաններին ու Արևմտյան Հայաստանին տիրանալու համար: